Wat? Bij een parochiemissie ga je op huisbezoek om in persoonlijk contact te komen met andere parochianen en je nodigt hen uit samen het geloof te komen vieren.
Wanneer? Van 1 t/m 8 mei
Hoe? Door inzet van vele parochianen, met ondersteuning van het bisdom en de Engelse Sion gemeenschap
Wat is een parochiemissie?
Vanuit het bisdom is de vraag gekomen in onze parochie in de week voor het diocesane Geloofsfeest een zgn. “parochiemissie” te organiseren. Eerder al vonden in het bisdom parochiemissies plaats in Mierlo-Hout, Waalwijk en Aalst. De parochiemissie sluit aan bij het programma van mgr. Hurkmans die evangelisatie tot speerpunt van zijn beleid heeft gemaakt. Tegelijkertijd met de parochiemissie in de parochie van de heilige Johannes Evangelist vindt een parochiemissie plaats in de Bossche parochie Moeder Teresa.
Wat is nou een parochiemissie? Waarom doen we dat? Hoe gaat het in z’n werk? Eerst een beetje ‘geschiedenis’.
Hoe ontstond het?
Jaren geleden werden enkele mensen in Engeland geconfronteerd met dezelfde problemen die vele parochies nu ook kennen: teruglopend kerkbezoek, een ‘lauwe’ houding van parochianen, veel onwetendheid omtrent parochie en kerk, enz. Het raakte hun dat iets wat hun zo dierbaar was toch zo weinig aansprak bij de mensen in hun omgeving. En dus zochten zij naar manieren en middelen om de parochie terug ‘op de kaart’ te zetten. Het resultaat was een programma om mensen te benaderen en ‘warm te maken’ voor hetgeen er allemaal speelt in de parochie. Het sloeg aan, en ‘buurtpastoors’ vroegen de groep om het ook in hun parochie te organiseren: de Sion Gemeenschap was geboren.
Waarom?
Het doel van een parochiemissie is de actieve parochianen (degenen die dus nog betrokken zijn) te bemoedigen en te versterken in hun geloof, én om als parochie naar buiten te treden en de grotere gemeenschap te bereiken.
Wat gaat er gebeuren?
In onze parochie duurt de missie van vrijdag 1 t/m vrijdag 8 mei. In die week gaan we naar de mensen toe, voornamelijk door huisbezoeken aan ouders van dopelingen, eerste communicanten, vormelingen, bruidsparen van de afgelopen jaren, mensen die een dierbare hebben verloren, en nieuwe parochianen. Vooraf worden afspraken gemaakt voor de huisbezoeken. Iedereen in de doelgroep ontvangt daarvoor een brief waarin men kan aangeven wanneer huisbezoek gelegen komt. Telefonisch wordt die afspraak dan bevestigd. Je komt dus nooit onaangekondigd op bezoek.
Bij de huisbezoeken zullen we mensen uitnodigen deel te nemen aan activiteiten binnen de parochie en heel concreet voor activiteiten tijdens het Geloofsfeest, dat van vrijdagavond 8 t/m zaterdag 16 mei plaatsvindt. Op zondag 17 mei zal de Eucharistieviering van 10 uur in de Lucaskerk mede gericht zijn op hen die bezocht zijn en voor deze viering zijn uitgenodigd.
Nota bene: Normaliter duurt een missie twee weken. In die eerste week komen er bezoeken aan scholen bij, zoals ook bij andere parochiemissies is gebeurd. In dat geval worden de mensen tijdens de huisbezoeken uitgenodigd voor de diverse vieringen in de kerk met elk een eigen thema, die in de tweede week plaatsvinden. In onze parochie wordt de tweede week ingevuld door het Geloofsfeest.
Hoe gaan we het doen?
Omdat we niet iedere keer zelf het wiel hoeven uit te vinden, steunt de parochiemissie op drie pijlers: leden van de Sion Gemeenschap, mensen van het bisdom en onze eigen parochianen. De missie moet door deze drie groepen gedragen worden: het is niet iets wat ‘men’ van buitenaf komt doen. Hoe groter de medewerking van onszelf, parochianen, des te groter ook het uiteindelijke effect. Want de parochiemissie is op de eerste plaats van ons en voor ons.
Het team
Er is een algemene missiecoördinator die niet alles alleen kan en hoeft te doen, maar ervoor moet zorgen dat alles gedaan wordt. Er zijn verder mensen nodig die zorgen voor: informatie en publiciteit, benaderen (zoeken) van gastgezinnen, gastheren / vrouwen die zorgen voor ontvangst in het centrum van waaruit de huisbezoeken gaan plaatsvinden, eventueel een lunch en maaltijd verzorgen voor het team, enz. Het doel is dat veel mensen een klein steentje bijdragen, en niet dat een paar actievelingen alles gaan doen. En daarom willen we een beroep doen op vele handen en vele harten, om iets van onszelf te geven voor de parochie en de mensen om ons heen.
Druk?
Het klinkt allemaal heel ‘druk’. En laat tijd nu juist een heel schaars product zijn in ons leven… Toch is het niet ‘druk’. De kracht van de parochiemissie ligt juist in de eenvoud: de eerste week huisbezoeken en de tweede week deelnemen aan vieringen van het Geloofsfeest die aanspreken, verrijken, troosten, bemoedigen. We hebben dus een eenvoudige vraag aan u: wilt u een steentje bijdragen? Ook als u maar 1 dag mee kunt helpen is dat al heel waardevol. Zie voor opgave het kopje ‘Waarom meedoen?’
Last but not least
‘Als de Heer de woning niet bouwt, werken de bouwers vergeefs’, staat er in de psalmen. Dat betekent dat heel onze parochiemissie staat of valt met de begeleiding ervan in uw gebed. Hoe mooi we de dingen ook bedenken, hoeveel tijd we er ook insteken, hoe enthousiast we ook zijn: het kan niet lukken als we God niet vragen onze handen, voeten, woorden, acties te zegenen. We kunnen niet voor God werken, zonder Hem daadwerkelijk in ons werk ‘binnen te laten’. En dat is wellicht iets wat u allemaal kunt doen: neem de missie mee in uw gebed. Vraag God om het te zegenen: dat het mensen mag raken, dat het vruchten mag dragen, en dat het mensen dichter bij elkaar en bij God mag brengen. Een gebed, speciaal ter ondersteuning van de parochiemissie ligt in de kerken van onze parochie en staat ook op deze site.
Concreet
Zoals gezegd vragen we een beetje van uw tijd en enthousiasme om hier mee de schouders onder te zetten. Denk daarom niet te vlug: daar heb ik geen tijd voor. Iedere bijdrage, hoe gering ook, telt. En denk ook niet: dat kan ik niet. Er is voldoende en goede hulp en ondersteuning vanuit de Sion Gemeenschap en het bisdom. U wordt echt niet zomaar in het diepe gegooid of ‘verplicht’ om iets te doen wat u echt niet ligt.
Wilt u erover nadenken en uw steentje bijdragen? Heel graag!
Voor opgave zie het kopje ‘Waarom meedoen?’
Bedankt alvast voor uw gebed, inzet en bereidheid,
Yvonne Koopman, ook namens het pastoresteam
Parochiesecretariaat
ma t/m vrij van 9 tot 12.30 uur
073-6130314 of 073-6136609,
parochie@sint-jan.nl
Waarom zou je meedoen aan een parochiemissie?
Daar kunnen eigenlijk meer antwoorden op gegeven worden. De kern van de parochiemissie is in contact te komen met de ander. Dat kan zijn met andere actieve parochianen doordat je je inzet voor de parochiemissie. Dat kan zijn doordat je meegaat op huisbezoek en daar in contact komt met parochianen die misschien niet zo of helemaal niet betrokken zijn bij het kerkelijk leven in de parochie. De uitgebreidere uitleg over de parochiemissie staat onder het kopje ‘wat is een parochiemissie?’.
Die ontmoetingen hebben niet de bedoeling zieltjes te winnen. Vanuit de liefde die wij zelf van Jezus Christus mogen ontvangen, willen we anderen tegemoet treden. Door open te staan voor een gesprek en hun te vertellen wat de parochie en ook het Geloofsfeest heeft te bieden, kan het geloof en het contact met God in ieders eigen leven een plek krijgen.
Natuurlijk hebben we de concrete inzet nodig van mensen, maar dat kan heel divers zijn. Om een globale indruk te krijgen van de mogelijke inbreng van vrijwilligers, vragen we u bij het secretariaat door te geven voor welke activiteit u zich best zou willen inzetten (het is slechts een algemene indeling).
Parochiesecretariaat van ma t/m vrij van 9 tot 12.30 uur: 073-6130314 of 073-6136609, parochie@sint-jan.nl
- Meedoen aan huisbezoek
- Meehelpen met verzorgen van maaltijden (nog niet gespecificeerd)
- Gastvrouw / man zijn op een centraal punt van waaruit de huisbezoeken plaatsvinden
- Administratief werk (ook al in de komende weken)
- Maakt niet uit
Geeft u aub ook aan voor welk dagdeel u beschikbaar bent:
| Vrijdag |
|
1 mei |
|
ochtend |
|
middag |
|
avond |
| Zaterdag |
|
2 mei |
|
ochtend |
|
middag |
|
avond |
| Zondag |
|
3 mei |
|
ochtend |
|
middag |
|
avond |
| Maandag |
|
4 mei |
|
ochtend |
|
middag |
|
avond |
| Dinsdag |
|
5 mei |
|
ochtend |
|
middag |
|
avond |
| Woensdag |
|
6 mei |
|
ochtend |
|
middag |
|
avond |
| Donderdag |
|
7 mei |
|
ochtend |
|
middag |
|
avond |
| Vrijdag |
|
8 mei |
|
ochtend |
|
middag |
Bedankt alvast voor uw gebed, inzet en bereidheid,
Yvonne Koopman, ook namens het pastoresteam
Parochiesecretariaat
ma t/m vrij van 9 tot 12.30 uur:
073-6130314 of 073-6136609,
parochie@sint-jan.nl
Gebed ter ondersteuning
Achterin de kerken ligt een gebed ter ondersteuning van de parochiemissie. Klik hier om een PDF van het gebed te downloaden
Artikel Koepel/Kroniek, april 2009
Parochiemissie 1 t/m 8 mei
Hoe gaat het met U?
Met deze vraag ‘Hoe gaat het met U?’ trekken medeparochianen in de eerste week van mei de parochie in. We komen op bezoek en hopen via deze persoonlijk kennismaking met u van gedachten te mogen wisselen over hetgeen u vanbinnen raakt en kracht geeft, en hetgeen de parochie daarin betekent of kan betekenen voor u.
Deze zogenaamde parochiemissie vindt op verzoek en met medewerking van het bisdom plaats van 1 t/m 8 mei. Een verzamelpunt in de parochie wordt die week het ‘epicentrum’ van de missie. Zij die op huisbezoek gaan, verzamelen er zich: je eet er samen, bidt er samen en deelt samen je ervaringen. Kort gezegd biedt de parochiemissie een uitgelezen kans in korte tijd veel medeparochianen te leren kennen omdat je samenwerkt aan één missie, die tegelijkertijd nieuwe mensen in nauwer contact met de parochie brengt. In de week erna vieren we gezamenlijk ons geloof tijdens het Geloofsfeest van het bisdom dat plaatsvindt in en rond de Sint-Jan. Een programma hiervan vindt u elders in deze uitgave.
Nu we het toch over persoonlijke kennismaking hebben, zal ik mijzelf even voorstellen. Mijn naam is Yvonne Koopman. Met ons gezin - we hebben twee jonge kinderen – kerken we al een aantal jaar in de Sint-Jan, waar ik ook betrokken ben geraakt bij de kinderwoorddienst en de doopselvoorbereiding. Ook komen we af en toe in de Mis in de Lucaskerk. Ik heb graag ja gezegd op de vraag mee te werken: het is geweldig stimulerend als parochie een missie te hebben die je gezamenlijk draagt door inzet en door het gebed. Want hoe mooi we de dingen ook bedenken, het kan niet lukken als we God niet vragen onze handen, voeten, woorden en acties te zegenen. Een specifiek gebed ter ondersteuning van de parochiemissie ligt binnenkort in de kerken. Ook in de nieuwsbrief en op de website kunt u het nieuws rond de parochiemissie volgen.
Hopelijk gaan er vele ontmoetingen plaatsvinden. Niet alleen met hen die we mogen gaan bezoeken, maar ook met de medeparochianen die zich binnen deze parochieactiviteit op een of andere manier zouden willen inzetten. Vooraf of tijdens de week. Zo zijn er handen nodig om in het eerder genoemde ‘epicentrum’ tafels te dekken, broodjes te smeren, maaltijden te koken, folders te sorteren, een kopje koffie te zetten voor de groep die op huisbezoek gaat enzovoorts. Enkele Engelse gasten die ons komen bijstaan, hebben bijvoorbeeld ook onderdak nodig.
Wilt u uw steentje bijdragen in deze parochieactiviteit – echt, alle kleine beetjes helpen – geef dan uw naam en telefoonnummer door aan onderstaand contactpersoon, onder vermelding van ‘vrijwilliger parochiemissie’. Of wilt u juist via een huisbezoek nader kennismaken met uw parochie en het contact versterken, geef dan uw naam en telefoonnummer - graag met vermelding van leeftijd en gezinssamenstelling – doorgeven aan de contactpersoon onder vermelding van ‘huisbezoek parochiemissie’:
Mw Wilmy Sliphorst, parochie@sint-jan.nl of 073-6130314 (ma-vr 9 – 12.30 uur)
Ook namens het pastoresteam, zeg ik: tot ziens.
Uit de nieuwsbrief van zondag 5 april, Palmzondag
Op bezoek in de parochie
Er gaat iets bijzonders in onze parochie gebeuren: we komen op bezoek en we krijgen bezoek. In de eerste week van mei (1-8 mei) vinden namelijk huisbezoeken plaats in het kader van een parochiemissie. Via de persoonlijke kennismaking hopen we met veel parochianen van gedachten te mogen wisselen over hetgeen hen van binnen raakt en kracht geeft, en hetgeen de parochie daarin betekent of kan betekenen.
Dat kunnen en hoeven de pastores of parochianen niet alleen te doen. Medewerkers van het bisdom en leden van de Engelse Sion gemeenschap, die ook andere parochiemissies in het bisdom hebben begeleid, komen ons daarbij ondersteunen. Iedereen die wil kan een bijdrage leveren aan de parochiemissie.
Kort gezegd biedt een parochiemissie een uitgelezen kans in korte tijd veel medeparochianen te leren kennen omdat je samenwerkt aan één missie, die tegelijkertijd nieuwe mensen in nauwer contact met de parochie brengt.
Wat er allemaal bij komt kijken en wat het voor de parochie betekent, kunt u komende weken lezen in deze nieuwsbrief en op de site www.johannesevangelist.nl .
Zie ook de Koepel/Kroniek van deze maand.
Info en aanmelden via het parochiesecretariaat van ma t/m vrij van 09.00 tot 12.30 uur via telefoonnummer 073-6130314 of 073-6136609, parochie@sint-jan.nl
Uit Katholiek Nieuwsblad, juni 2008
Parochiemissie Waalwijk
“Hallo, we zijn er nog jongens”
Huisbezoeken, dagelijkse vieringen, schoolbezoeken en heel veel kopjes koffie bij een gesprekje. Dat zijn de eenvoudige, maar smaakmakende ingrediënten van een parochiemissie. Wat 25 jaar geleden voor onmogelijk werd gehouden, wordt nu als genade ervaren: parochianen ontmoeten elkaar in een geloofsgesprek.
Yvonne Koopman-Snep
“Het parochiecentrum en de kerk leken wel een bijenkorf die twee weken van de parochiemissie” vertelt Madeleine Schreurs, vrijwilligster in de Antonius van Paduaparochie te Waalwijk. Evenals pastoor Stuart Allan is ze de lichamelijke vermoeidheid nog niet eens helemaal te boven, maar de geestelijke opkikker die de parochiemissie heeft gegeven straalt van beiden af. De formule van een parochiemissie is eigenlijk heel eenvoudig, ligt pastoor Stuart Allan toe: “Binnen de eigen parochie wil je aan de mensen laten weten: ‘Hallo, we zijn er nog jongens.’ En door onderlinge ontmoeting en gesprek wil je de mensen aan het denken zetten, hen motiveren en stimuleren.” De belangrijkste elementen zijn huisbezoeken, waar men zich overigens vooraf voor heeft opgegeven en vieringen die toegespitst zijn op een bepaalde wijk of groep, zoals de zieken, de Vormelingen enz.
Evangelisatieprogramma
De parochiemissie in Waalwijk maakt onderdeel uit van het evangelisatieprogramma van het bisdom van ’s-Hertogenbosch, dat zich zo voorbereidt op zijn 450-jarig bestaan in 2009. Daartoe heeft de bisschop het initiatief genomen tot het houden van geloofsfeesten, het organiseren van kinderfeesten, het instellen van jaarthema’s. En in dat kader heeft begin juni de tweede parochiemissie plaatsgevonden in Waalwijk, in de parochie waar mgr. Hurkmans zelf in de jaren tachtig pastoor is geweest. Met dergelijk expliciete ‘geloofs’activiteiten hoefde je in die tijd, 25 jaar geleden, niet aan te komen. Nu vinden de parochies en al die eraan meewerken wel degelijk weerklank bij hun medeparochianen en medebewoners.
Kerk is anoniem
Pastoor Stuart Allan heeft wel een idee waarom de formule van de parochiemissie in deze tijd werkt. Voorheen was de kerk namelijk veel zichtbaarder in de samenleving en kon men er als vanzelf op terugvallen. “De oude Antoniuskerk bijvoorbeeld stond op zo’n prominente plek in het dorp dat je er gewoon niet aan voorbij kon lopen, fietsen of rijden.” De huidige kerk staat meer achteraf en is intussen verscholen tussen de woonwijken die er omheen zijn gebouwd. “De Kerk is anoniem geworden, we hebben ons eigenlijk het zwijgen laten opleggen en daardoor is het in de Kerk een ‘stukje stiller’ geworden. Veel mensen denken dat de Kerk zich vrijwillig heeft teruggetrokken omdat ze zelf niet meer gelooft in haar eigen boodschap. Anderen denken dat we het uit schaamte doen voor de dingen die zich op het menselijk vlak afspelen. Maar de grootste kwaal is de onverschilligheid en middelmatigheid.”
Vuur aanwakkeren
Waar elders of voorheen mensen door het vuur van Pinksteren weldegelijk aangespoord werden, is het bij velen – ook bij de parochianen in Waalwijk – zo dat dat vuur een klein vlammetje is geworden en dreigt uit te doven. Daarom ook, zo legt de pastoor uit, is het thema gekozen ‘Het vuur aanwakkeren’ van de oproep van Paulus in zijn tweede brief aan Timoteus: Vergeet dus niet het vuur aan te wakkeren van Gods genade (2Tim1,6)
Pastoor Stuart: “Wij hebben als Kerk de evangelische opdracht onze stem te laten horen. Probleem is echter dat onze boodschap ruim overschreeuwd wordt.” Madeleine Schreurs vult aan: “Mensen hollen vandaag de dag van het een naar het ander. Een jonge gezin bijvoorbeeld heeft het druk met huis en baan, dan komen er kinderen en het gaat maar door, we hollen maar door zonder even stil te staan bij de wezenlijke dingen in het leven.” Tegelijkertijd, aldus de pastoor, “merk je dat de mens zoekt naar houvast, naar geluk. Hij zoekt dat niet meer uit zichzelf bij de Kerk, dus moet de Kerk naar de mensen gaan.”
God toelaten
Toen de pastoor hoorde over de mogelijkheid van een parochiemissie is hij daar dan ook meteen mee aan de slag gegaan. Met ondersteuning vooraf en daadwerkelijke hulp van de Sion gemeenschap uit Engeland, een organisatie wiens missie het onder meer is huisbezoeken af te leggen, enkele vrijwilligers uit het bisdom en vrijwilligers uit de parochie werd de missie op poten gezet. Madeleine Schreurs is een van hen en geeft toe dat in het begin nog niet iedereen stond te springen van enthousiasme. “Kunnen we dat wel, zou dat bij ons wel werken?” Wat erg belangrijk blijkt is dat je er op de juiste manier aan begint. Het gaat niet om zieltjes te winnen maar om naar de mensen toe te gaan met enerzijds de overtuiging dat je iets goeds te bieden hebt en anderzijds de houding dat je komt voor de mens persoonlijk. “Wil je God in je leven toelaten, hoe kunnen wij als Kerk daarbij helpen? Wat kunnen wij voor jullie betekenen? Wat hebben wij al te bieden? Zie naar elkaar, kom naar de Eucharistieviering en zie hoe om het is om te geloven, hoe het is om dat een plek te geven in je leven.”
Opkikkertje
Pastoor Stuart, sinds 1999 pastoor te Waalwijk, voegt met een licht ondeugende twinkeling in zijn ogen toe: “Ik vond dat onze parochie het wel aankon en ik dacht ook: deze parochie kan wel een opkikkertje gebruiken om naar uit te kijken en je aan op te trekken. Het is goed om om de zoveel tijd een bijzondere activiteit te hebben waar je mensen voor moet mobiliseren.” En dat is zeker gebeurd: er kwamen allerlei onverwachte talenten naar boven bij vrijwilligers en men ging meedenken en mee uitvoeren.
Vooral de gesprekken bij de huisbezoeken en het afsluitende gebed na elk bezoek hebben diepe indruk gemaakt op de vrijwilligers die hebben meegedaan. Madeleine Schruers: “Je merkte dat er echt iets gebeurde bij zo’n gesprek. Waar mensen soms met dingen zitten die ze tegenover niemand hebben kunnen of durven uitspreken, spraken ze nu vrijuit.”
Gemeenschapszin
Ook de vieringen voor de wijken hebben erg goed gewerkt. “Op de dag(en) dat we in een bepaalde wijk huisbezoek gingen doen, werd ’s morgens de H. Mis voor deze wijk opgedragen en waren later op de dag enkele gebedsmomenten. De bewoners waren hier speciaal voor uitgenodigd en het bleek echt te werken. Elke dag telde de dagkapel zo’n 35 tot 40 bezoekers. Het bijzondere eraan was dat mensen die elkaar uit de wijk kennen, elkaar ineens in de kerk tegenkwamen. ‘He, jij ook hier’.”
De gemeenschapszin en onderlinge band heeft er in ieder geval een enorme ‘boost’ van gekregen en het enthousiasme heeft intussen echt toegeslagen. Er leven al (wilde) plannen volgend jaar een dergelijke missie te herhalen en na zomervakantie de vieringen voor de wijken op een bepaalde manier doorgang te laten vinden. Het vuur in de Antoniusparochie is weer flink aangewakkerd!
Uit Katholiek Nieuwsblad, maart 2008
Parochiemissie Helmond:
Opmerkelijke respons op ‘parochiemissie’ Helmond
Er zouden ‘wonderen’ gaan gebeuren. De nuchtere pastoor John van der Laar moest het nog zien. “De eerste resultaten zijn boven verwachting. Ik ben echt aangedaan”, vertelt hij.
Jan Peeters
Het is een enorm gekakel in de grote zaal van de pastorie van de Sint-Luciaparochie in de Helmondse wijk Mierlo-Hout. Een twintigtal mensen wisselen enthousiast ervaringen uit, opgedaan tijdens de huisbezoeken van deze ochtend. Maar in plaats van sappig Brabants, klinkt er uitsluitend Engels. Want de huisbezoeken worden gedaan door vier mensen van de Sion Community uit Groot-Brittannië.
Michelle Moran is een van de oprichters van de Sion Community . Ze is heel enthousiast. “Ik ben verrast door de openheid en welwillendheid”, vertelt zij. Het zijn tenslotte wildvreemde mensen die zomaar bij de parochianen komen binnenvallen en ook nog eens een andere taal spreken. “Ik ben verrast door hun openheid”, zegt ze.
Een bezoekje van de Kerk
Waar gaat het eigenlijk om? De parochiemissie is heel eenvoudig van opzet. Een week lang krijgen parochianen huisbezoek door groepjes van twee mensen, die hen in alle openheid namens de parochie vragen hoe het met ze gaat en een verbinding leggen met het geloof. Vervolgens worden zij uitgenodigd hun lidmaatschap van de Kerk in de week daarop te komen vieren tijdens de vele feestelijke vieringen die in de parochiekerk worden gehouden. De ervaring leert dat als de Kerk concreet en persoonlijke belangstelling toont voor haar eigen gelovigen, dat wonderen doet voor de kerkbetrokkenheid.
Eenvoud spreekt aan
Vorig jaar zag pastoor-deken Van der Laar de Britse parochiemissie in het diocesane vormingsaanbod voor dit jaar staan. Opgeleid in Engeland bij de paters van Mill Hill voelde hij zich direct aangesproken. “De eenvoud van parochiemissie, huisbezoek en vieren sprak mij aan. Geen grote tenten, geen grote sprekers, geen grote toestanden, maar gewoon de eigen pastor en de eigen kerken. Ik was de eerste die inschreef.”
In oktober riep hij zijn aanstaande huisbezoekers voor het eerst bij elkaar. “Die eerste avond hadden de vrijwilligers de nodige twijfels. Gaat dat wel lukken? Kunnen wij dat wel? Ik zei: ‘We gaan het gewoon proberen.’ Later hebben we nog een bijeenkomst gehad met twee leden van de Sion Community. Daar waren ook mensen uit Waalwijk, waar ze dit ook gaan doen. Daar kregen we training, een stukje bezinning en gebed. Aan het einde van de dag was iedereen enthousiast.”
De parochiemissie werd uitgebreid aangekondigd. De pastoor deelde persoonlijk gebedskaarten uit en zocht lokale publiciteit.
Jonge ouders
Het leek hem een goed idee om te beginnen met de ouders van de 135 eerste communicanten. Daarnaast worden ook de zieken en bejaarden bezocht.
Naast uitleg over de eerste communievoorbereiding waren er een paar zinnen aan toegevoegd over het nieuwe elan dat ze daar dit jaar aan wilden geven. “Wij lieten weten dat wij alle ouders vanuit de parochiemissie een bezoekje wilden brengen. Daar konden ze op intekenen. Ik hoopte zelf op zo’n zestig. Het werden er 108 en er zijn er later nog drie bijgekomen. Onverwacht veel.”
Er werd een indeling gemaakt voor de ‘huisbezoekers’, acht van de eigen parochie, acht van het bisdom en vier van de Sion Community .
Meer dan welkom
Alle inschrijvers zouden tevoren een telefoontje ter bevestiging krijgen. “Bij iedere telefoontje blijkt dat we meer dan welkom zijn. Afgelopen maandag zat ik hier te wachten tot de eersten terug zouden komen. Wat blijkt? Geen aversie tegen God, geen aversie tegen de Kerk. We zijn meer dan welkom. Het samen bidden op het eind blijkt ook heel goed te gaan. Soms is er wat aarzeling, maar als die Engelsen dat eerst in hun eigen taal doen gaat de rest vanzelf.
Dat de ontvangst positief is bleek al bij de aanmelding, maar het wordt nu nog eens extra bevestigd. Maandag was Omroep Brabant hier, de radio, die zijn meegegaan. Die hebben op gegeven moment de apparatuur uitgezet omdat ze zo onder de indruk waren en zelf emotioneel werden.”
Het gonst in de parochie
Volgende week hebben we allerlei vieringen. Dan komt ook de Engelse priester die verslag doet van de parochiemissie. Ook dat wordt, net als de aankondiging en uitleg van tevoren, allemaal vertaald. Ik denk dat de mensen verbaasd zullen staan over wat er allemaal gebeurd is. Het zoemt nu al rond in de parochie.
Afgelopen zondag zei Michelle Moran in de kerk dat het een tijd van genade is voor de parochie en dat er hele wonderlijke dingen zullen gebeuren. Ik ben vrij nuchter en ik dacht, ‘dat moet ik nog zien’. Maar het is wel zo. Ik vind het heel wonderlijk. Er is zo’n openheid. Het is gewoon overweldigend. Ik ben niet snel aangedaan, maar nu dus wel. De mensen zitten heel duidelijk op de Kerk te wachten. Volgend jaar gaan we het weer doen, maar dan met eigen mensen.”
‘Het zijn maar Engelsen’
Dat is de bedoeling ook, vertelt Michelle Moran. Zij en haar collega’s Cath Worthington, Andy Bunting en Kevin McKenna helpen voorbereiden, doen huisbezoek en doen aan nazorg. Maar de bedoeling is dat de parochianen zelf de rijkdom ervaren en er mee aan de gang gaan. Daar waar ze geweest zijn bloeit het parochieleven op. “Mensen ervaren dat anderen om hen geven, dat God om hen geeft. Dat is een geweldige ervaring”, zegt Cath.
Hun ervaring in de Luciaparochie is uiterst positief. “Dit is de eerste keer op het vasteland. De situatie hier lijkt wel op de onze. Alleen bij ons ga je of wel of niet naar de kerk. Het af en toe naar de kerk gaan kennen wij niet”, vertelt Michelle. Wat haar meevalt is het aantal gemengde en ook gebroken huwelijken. “Wij zijn zeer welkom. Ik weet dat daar tevoren aan werd getwijfeld. Maar wij ervaren een enorme openheid. Misschien denken de mensen wel onbewust, ‘nou ja, het zijn maar Engelsen’.”
‘Kerk moet zich aanpassen’
Bisschop Hurkmans zit ook aan tafel. Hij glundert. “Dit is echt een zegen, maar tien jaar geleden was dit niet mogelijk. We zien nu dat een intense aanpak op één plaats heel veel teweeg kan brengen en dat het een bron kan zijn van blijvend optimisme in de parochie. Dat vind ik eigenlijk nog het belangrijkste. Het blijft niet bij dat ene moment.”
“Ik geloof in de werking van de Heilige Geest. God laat ons niet in de steek. Het verwondert mij toch hoe positief het hier verloopt. Dat zoveel ouders van communicanten een bezoek willen, heb ik niet durven hopen.
Er leeft een veel grotere vraag bij mensen dan wij nu als kerkelijke organisatie kunnen beantwoorden. Wij zullen dus als organisatie een stuk moeten veranderen. Wij zijn goed in organiseren en vergaderen, maar we moeten de Heilige Geest wat meer de kans geven om Zijn werk te doen in een gewoon geloofsgesprek. Zo kun je mensen ook op een andere manier bij het pastoraat betrekken.
Wij komen uit de tijd van de polarisatie. Dat heeft ons een beetje stil gemaakt over het geloof. Als ouderen denken wij dat de situatie nog zo is, maar de feitelijke situatie is heel anders. De nieuwe Kerk is allang bezig. Het zijn nog niet direct kerkgangers, maar de wereld verandert niet in één keer.”
De 79-jarige priester Tom Sanders, “manusje van alles” in de parochie, is mee geweest op huisbezoek. “Boven verwachting”, vertelt hij. “Dat de mensen zo verlangen naar gesprek. Zij willen zo graag. Dat de Kerk bij de mensen thuis komt. Dat er zo’n positieve respons zou komen en dat het zo goed loopt, had ik niet verwacht. Wat zit er toch veel geloof bij de mensen!”
